آذربایجان

مرگ‌  یک جوان‌ در مهاباد

 دیشب 22 تیر نا آرامی هایی در  شهر مهاباد(سویوق بولاق) به وجود آمده بود  که در اثر آن  يک‌ جوان‌ موتورسوار مجروح‌ شد و سپس‌ جان‌ خود را از دست‌ داد‌ اين‌ نا ارامي‌ در سالگرد ترور قاسملو  دبيرکل‌ حزب‌ منحله‌ دمکرات‌ کردستان‌ صورت‌ گرفت‌‌ جوان‌ موتورسوارکه‌ تحت‌ تعقيب‌ نيروهاي‌ انتظامي‌ بود هنگام‌ فرار موتورش‌ چپ شد ‌ و به‌ شدت‌ مجروح‌  شد و در بيمارستان‌ مهاباد جان‌ سپرد ‌ .البته این تعریف از طرف نیروی انتظامی بیان شده است   و احتمال  تحریف در آن وجود دارد درپي‌ اين‌ حادثه‌ امروز فرماندار مهاباد با خانواده‌ اين‌ جوان‌ ديدار و از بروز حادثه‌ ياد شده‌ ابراز تاسف‌ کرد‌ وي‌ در اين‌ ديدار تحويل‌ جسد را منوط به‌ ارام‌ بودن‌ اوضاع‌ دانست‌‌

اقتدا

 در ترکی   سوال پرسشی  با دو  کلمه  آغاز می شود که تنها تفاوت آنها در   حالت آنهاست .این دو کلمه  یکی “نی یه ” و دیگری “نه یه ” است   همانطور که  اشاره کردم تنها تفاوت  در  حالت هر کدام است و  ما  فقط در زمانی از ” نه یه “    استفاده می کنیم که  حالت بیهودگی   را به کسی که سوال را از او می کنیم  القا دهیم . حال باید این سوال را کرد .نه یه   بیز ایرانا    اقتدا الیریک ؟(چرا ما باید به   ایران اقتدا کنیم )با شکاکیت   در کوچکترین مسایل  ،اصل مطلب و هدف و  غرض روشن می شود      .تها عاملی که ما  را با ایران وابسته نگه می دارد   شاید  درستی و به حق بودن آنها  و  اسلام  بود .  شاید ترس از  نابودی   اسلام   بود که ما را  وابسته و علاقه مند به آن می کرد  و البته  باید به این نکته توجه کرد که اسلام   هیچ مخالفتی با   فرهنگهای گوناگون ندارد   .بله تنها عاملی  مهمی که ما را وابسته  می کرد تنها و تنها   اسلام بود و  لاغیر.  باید به این نکته توجه کرد  که الان نیز چنین درستی و به حق بودنی  وجود دارد ؟ و چنین اسلامی زنده است؟ و  پیروی از  اسلام موجود  پیروی از همان اسلام  بیان شده است ؟ نه اینکه  آرمان   همه  فرقه های   اسلامی   آرمان  حق است و نه اینکه حق  به  قرار دادن ،هر چیز در جایگاه خود  اشاره دارد  پس چرا الان از این حق   دوری می کنند . آیا دوری  از این حق    دوری از   ذات اسلام نیست  ؟ باز این سوال مطرح می شود” نه یه   بیز ایرانا    اقتدا الیریک ؟”  ما که  قبلا  شاید  از حق مسلم خود که     حق طبیعی   ما  بود  یعنی  داشتن امکانات برابر و فرصت های برابر  برای   یک  آرمان بزرگ  به نام اسلام می گذشتیم  و تاریخ نیز گواه می دهد که در بعضی موارد نیز   خود را فدای  اسلام کردیم   باز می پرسم  آیا چنین اسلامی وجود دارد؟   و یا دیگر چنین    اسلامی نیست ؟ و   گفتن از اسلام برای کشور داری  نشده است تا  دفاع از حق  که حقوق 30میلیون نفر  را نیز شامل  می شود ؟  آیا  پایبندی به چنین   امری   بی خردی نیست ؟  آیا  لزئمی به تغییر در مسیر احساس نمی شود ؟الان یک سوال دیگر که است  اینکه چرا  به  دیگر کشور های  دارای دمکراسی اعتماد کنیم ؟ برای  واضح شدن،  این سوال را می پرسم چرا نباید به چنین کشور های اعتماد کرد ؟ مگر نه اینکه   خواسته  ی   که این کشور ها  دارند  با منافع  ما و حقوق ما منطبق است؟  و نه اینکه  دمکراسی   جذاب ترین و به حق ترین ایده لوژی   در  حال حاضر جهان است  ؟  و نه اینکه ما باید برای   حق  خود   در تلاش باشیم ؟ و نه اینکه  در دمکراسی  مطلق   می توان   جلوه های از حق بودن که در خود اسلام نیز مطرح است را به وضوح دید  ؟

شاید جا داشته باشد  تا دوباره این سوال را  بکنم ” نه یه   بیز ایرانا    اقتدا الیریک ؟” .آیا واقعا چنین تعصبی به ایران داشتن و  پیروی از منافع ایران داشتن  کاری عبث  و بیهوده نیست؟  و به راستی ارزش ندارد که  از   کلمه  پرسشی  نه یه   استفاده کرد؟

   دوری از تعصب  منتقل شده از  طریق مدیا  های حکومتی  و  انتخاب  پیروی از عقل  به نفع  ما است تا داشتن تعصبی که مایه ننگ و   حقارت  30میلیون می شود .